Türk hukukunda iş kazası kavramı, sadece işyerinde meydana gelen olayları değil, sigortalının işveren otoritesi altında bulunduğu geniş bir zaman dilimini kapsamaktadır. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 13. maddesi, iş kazasını doğrudan tanımlamak yerine, hangi hallerin iş kazası sayılacağını tahdidi olarak sıralamıştır. Bu kapsamda; sigortalının işyerinde bulunduğu sırada, işveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle, görevli olarak başka bir yere gönderildiği zamanlarda, emziren kadının süt izni süresinde ve işverence sağlanan bir taşıtla işe gidiş geliş sırasında meydana gelen her türlü kaza iş kazası olarak nitelendirilir.

     Bir olayın iş kazası sayılabilmesi için kazayı geçiren kişinin sigortalı olması, olayın aniden meydana gelmesi ve sigortalıyı bedenen veya ruhen engelli hale getirmesi şarttır. Sosyal güvenlik hukuku, iş kazası kavramını oldukça geniş yorumlayarak sigortalının sosyal risklere karşı korunmasını amaçlar. Bu nedenle, işyerinde meydana gelen bir olayda işverenin kusuru olmasa bile, olay 5510 sayılı Kanun kapsamında iş kazası sayılmaktadır. Örneğin, işyerinde dinlenme saatinde top oynarken sakatlanan veya yemekhanede zehirlenen işçinin yaşadığı durum iş kazasıdır.

      Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, 05.07.2004, 4465 E., 6429 K., bir kararında işyerinde intihar eyleminin dahi, işverenin hiçbir kusuru olmasa dahi, salt işyerinde gerçekleştiği için iş kazası olarak kabul edilmesi gerektiğine hükmetmiştir. Ancak bu durumda işverenin tazminat sorumluluğu için uygun illiyet bağı ayrıca araştırılmalıdır.